Verhalen van gewone mensen in een ongewone tijd

Over Eric Burger

Deze auteur heeft nog geen informatie verstrekt.
So far Eric Burger has created 18 blog entries.

Kantine Kamp Amersfoort

Door |2021-06-07T12:02:32+02:0007 jun 2021|Boekfragmenten|

De eerste keer dat Van Zandwijk aan de tafel het brood sneed was het een prachtige lenteochtend geweest. Achter de tafel waar hij het brood sneed was een raam in de houten wand van de barak die ze kantine noemden. Het zonlicht scheen zo fel en verblindend naar binnen dat de rest van de ruimte een donker gat werd waarin pas langzaam tafels en stoelen opdoemden, wanneer zijn ogen weer wenden aan het duister. De zon scheen warm op zijn handen. Af en toe dwaalde zijn blik van de snijplank naar het raam, naar buiten, naar de zon. Het was ook een bijzonder raam, want het zag uit op een andere wereld.  Waar wel dezelfde warme zon leek te schijnen, maar dan achter hoge hekken van nauw gesponnen prikkeldraad.

Joodse boterkoek

Door |2021-05-03T18:54:57+02:0003 mei 2021|Verhalen|

Ik werd geboren na een ramp die gezinnen vernietigde, familieleden uiteendreef en overlevenden het vermogen tot vertellen benam. Veel van wat ik weet over de geschiedenis van onze joodse familie heb ik samen met mijn broer bij elkaar moeten puzzelen uit bevolkingsregisters, oude kranten, het archief van het Rode Kruis, processen verbaal, Verkaufsbücher van door de bezetter onteigende panden en andere documenten. Kale feiten, waar ik zelf verhalen van heb gemaakt, zoals je kunt proberen om een puzzel te leggen waarvan de doos met het voorbeeld zoek is en waarvan je niet weet of de stukjes compleet zijn.

‘Waar we heen gaan weten we niet’ Sophia (Sophie, Fietje) van Geens, Rotterdam 10 augustus 1925 – Sobibor 28 mei 1943

Door |2021-05-26T12:16:08+02:0002 mei 2021|Verhalen|

‘Want heus we keren gauw met de gehele familie weer terug’ Mijn moeder herinnerde zich in 2016 nog hoe Fietje in april 1943 afscheid kwam nemen in de Zoomstraat, in het Oude Noorden van Rotterdam. Mijn moeder was net geen acht jaar oud, maar zou dat moment nooit meer vergeten. Fietje was haar grote nicht van 17 jaar. ‘Ze hoefde niet te gaan...’, zei ze er bij. Ik durfde niet zo goed te vragen wat ze bedoelde en een paar maanden later kon dat ook niet meer. Fietjes moeder, Paulina van Geens-Silberstein, was in 1918 getrouwd met de Amsterdamse koopman Hartog van Geens. Net als haar broers trouwde ze binnen de Nederlandse Joodse gemeenschap. Haar ouders, Abraham Silberstein en Sophia Lees Meer

De tuinman en de jonkheer

Door |2020-01-12T18:05:56+01:0012 jan 2020|Boekfragmenten|

Bloemheuvel stapte nu naar voren en stond bijna neus aan neus met de jonkheer, die echter niet week of met de ogen knipperde. Eén van de WA-mannen deed een stap in hun richting, maar Bloemheuvel maande hem met een hand achter de rug tot afstand. Hij blies de rook van zijn sigaar in het gezicht van de jonkheer. ‘Weet jij wat jij riskeert? Weet je wel wat ze doen met lui zoals jij?’

De huurder en de huisbaas

Door |2019-12-06T14:34:45+01:0006 dec 2019|Boekfragmenten|

Hij kwam heel dichtbij Van Zandwijk staan. De lucht van sigaren en zweet omspoelde hem. Samen met de in de hal hangende zware parfumgeuren van Bloemheuvels vrouw maakte het Van Zandwijk een beetje weeïg in de maagstreek. ‘Kan jij niet betalen Zandwijk? Hoor ik dat nou echt? Wat hadden we nou afgesproken de vorige keer?’